Kayseri’de Bir Defterin İçinden Başlayan Hikâye
Merhaba! Essaosgb sayfasının bu haftaki konusu “Barolar ne işe yarar”. Umarız faydalı bulursunuz!
O sabah Kayseri’de hava griydi. Ne tam yağmur vardı ne de güneş kendini göstermek istiyordu. Sokaklardan geçen insanların yüzleri de sanki havaya uyum sağlamış gibiydi; aceleleri vardı ama neden acele ettiklerini bilmiyorlardı.
Ben odamda oturuyordum. 25 yaşındayım ve hâlâ bazı sabahlar uyanınca “Bugün gerçekten nereye aitim?” diye soruyorum kendime. Hukuk fakültesini bitirmiş, staj sürecine yaklaşmış biriyim ama içimdeki belirsizlik hâlâ yerli yerinde duruyor.
Defterimi açtım. Yazmadan duramadığım günlerden biriydi. Son zamanlarda zihnime takılan tek bir soru vardı:
“İstanbul 2. nolu barosu kaç avukat var?”
Bu soru basit gibi görünüyordu ama içimde açtığı boşluk hiç basit değildi.
Bir Soru Nasıl İçimi Bu Kadar Karıştırdı?
İnsan bazen bir bilgi ararken aslında kendini arar ya… Benimki de öyle bir şeydi. İstanbul 2. nolu barosu hakkında okudukça sadece bir sayı öğrenmek istemediğimi fark ettim. Aslında bir düzeni, bir ayrışmayı, bir değişimi anlamaya çalışıyordum.
Defterime şunu yazmışım:
“Bir şehirde kaç baro olduğu değil, o barolarda kaç farklı hayatın sessizce yürüdüğü önemli.”
Ama yine de aklımdan çıkmıyordu. İstanbul 2. nolu barosu kaç avukat var? Bu sorunun net bir cevabı yok gibiydi. Çünkü sayı sürekli değişiyordu. Her gün yeni kayıtlar, yeni avukatlar, yeni hikâyeler ekleniyordu. Binleri aşan, hatta zamanla daha da büyüyen bir yapıdan söz ediliyordu.
Bu belirsizlik bile beni düşündürüyordu.
Kayseri’nin Sessizliğinden İstanbul’un Gürültüsüne
Kayseri’de hukuk daha sakin gelir bana. Her şey daha ölçülü, daha tanıdık. Ama İstanbul… İstanbul başka bir dünya.
Bir gün üniversiteden bir arkadaşım aradı. İstanbul’da bir adliyede staj yapıyordu. Sesinde hem yorgunluk hem de heyecan vardı.
“Burada işler senin düşündüğünden çok farklı,” dedi.
“Nasıl farklı?” diye sordum.
Bir süre sustu. Sonra şunu söyledi:
“Burada sadece davalar yok, sistemin kendi içindeki çeşitlilik de var. Özellikle barolar konusu… İnsan bazen hangi yapının içinde olduğunu bile karıştırıyor.”
O an yine aynı soru döndü kafamda:
İstanbul 2. nolu barosu kaç avukat var?
Sayıların Arkasındaki İnsanlar
İnternette araştırdıkça şunu fark ettim: bu baroya kayıtlı avukat sayısı sabit bir rakam gibi durmuyordu. Sürekli değişen, büyüyen bir yapıydı. Binlerce avukatın yer aldığı, İstanbul’un devasa hukuk dünyasında yeni bir alan açan bir oluşumdu.
Ama beni asıl etkileyen sayı değil, o sayının arkasındaki insanlardı.
Her biri farklı bir hikâye taşıyordu:
Birinin ilk davası vardı,
birinin yıllar süren mücadelesi,
birinin ise sadece adalet arayışı…
Ben ise Kayseri’de odamda oturmuş, bu insanların arasında kendime bir yer bulmaya çalışıyordum.
Bir Yolculuk Kararı
Bir sabah uyandığımda içimde tuhaf bir karar oluştu. İstanbul’a gitmeliydim. Sadece görmek için. Sadece anlamak için.
Otobüs bileti aldım. Kayseri’den İstanbul’a giden yol uzun geldi o gün. Sanki sadece şehirler değil, düşünceler de yer değiştiriyordu.
Yol boyunca defterime yazdım:
“Belki de bazı soruların cevabı kitaplarda değil, şehrin kendisinde saklıdır.”
İstanbul’a İlk Adım
Otobüs Esenler’e girdiğinde içimde bir sıkışma hissettim. Kalabalık, sesler, hareket… Kayseri’nin sessizliğinden sonra İstanbul bana neredeyse fazla geldi.
Ama asıl merakım içimdeydi. İstanbul 2. nolu barosu kaç avukat var? sorusu artık bir bilgi arayışı değil, bir yüzleşme haline gelmişti.
Bir gün adliyeye yakın bir kafede otururken yan masada iki genç avukat konuşuyordu. İstemeden kulak misafiri oldum.
“İkinci baroya kayıtlı olanların sayısı her geçen gün artıyor,” dedi biri.
Diğeri ekledi:
“Artık binleri çoktan geçti, İstanbul’da hukuk camiası iyice çeşitlendi.”
O an içimde bir şey kıpırdadı. Sayıdan çok, değişimin kendisi beni etkiliyordu.
Hayal Kırıklığı ile Gelen Gerçeklik
Ama içimde bir hayal kırıklığı da vardı. Çünkü ben belki de tek bir düzen, tek bir yapı bekliyordum. Oysa karşıma sürekli değişen, çoğalan, farklılaşan bir dünya çıkıyordu.
Defterime o gece şunu yazdım:
“İnsan netlik arıyor ama hayat sürekli çoğalıyor.”
İçimdeki kırılma buydu.
Bir Avukatla Kısa Bir Sohbet
Ertesi gün küçük bir tesadüfle bir avukatla tanıştım. İstanbul 2. nolu barosuna kayıtlıydı.
Ona direkt sordum:
“Gerçekten kaç avukat var burada?”
Gülümsedi. “Sayı mı istiyorsun yoksa hikâye mi?” dedi.
Bir an düşündüm. Aslında hikâye istediğimi fark ettim ama yine de merakım ağır bastı.
“Binlerce,” dedi. “Net bir sayı söylemek zor ama çok fazla. Her ay artıyor. Her biri kendi yolunu çizmeye çalışıyor.”
Sonra ekledi:
“Burada mesele sayı değil. Burada mesele görünür olmak.”
O cümle içime işledi.
Umut ve Yorgunluk Arasında
O gün İstanbul sokaklarında uzun süre yürüdüm. İçimde garip bir karışım vardı. Bir yanda umut, bir yanda yorgunluk.
Umut çünkü hukuk hâlâ canlıydı, insanlar hâlâ bir şeyler kurmaya çalışıyordu.
Yorgunluk çünkü bu kadar büyük bir sistem içinde birey olmak zor görünüyordu.
Defterime yazdım:
“Kalabalık arttıkça insan kendi sesini daha çok duymaya çalışıyor.”
Essaosgb olarak her zaman en iyi içeriği sunmak için çalışıyoruz. “Barolar ne işe yarar” konusunda daha fazlası için takipte kalın!
Kayseri’ye Dönüş
Bir hafta sonra Kayseri’ye döndüm. Aynı sokaklar, aynı sessizlik ama ben aynı değildim.
Artık “İstanbul 2. nolu barosu kaç avukat var?” sorusu benim için sadece bir sayı değildi. O sayı, binlerce insanın ortak çabasıydı. Bir düzenin içinde farklı seslerin var olma mücadelesiydi.
Odamda tekrar defterimi açtım.
Son Yazı
“Bazı soruların cevabı net olmaz. Çünkü hayat net değildir. İstanbul’da bir baroya kayıtlı binlerce avukatın olması, aslında tek bir gerçeği gösteriyor: Herkes kendi yolunu bulmaya çalışıyor.”
Kalemi bıraktım.
Ve ilk kez o gün, belirsizliğin içinde bile bir anlam olabileceğini hissettim.
Çünkü artık biliyordum ki mesele kaç avukat olduğu değil, o kalabalığın içinde insanın kendi sesini bulup bulamadığıydı.