Bir Hücrenin Sessiz Yolculuğu: Kaç Kere Bölünür? Kayseri’de odamın küçük penceresinden Erciyes’in uzaktan görünen siluetine bakarken yazıyorum bu satırları. Bazen hayatın en büyük cevaplarını en küçük şeylerin içinde sakladığını düşünüyorum. Ben 25 yaşındayım ve uzun zamandır günlük tutuyorum. Her gece yaşadığım küçük olayları, içimde kalan cümleleri ve kimseye anlatamadığım duyguları defterime bırakıyorum. Geçen kış, hayatımın en zor dönemlerinden birinden geçiyordum. Her şey üst üste gelmişti. Gelecek kaygısı, yarım kalan planlarım ve kendime duyduğum güvensizlik beni yormuştu. O günlerde sanki içimdeki umut da benimle birlikte yorulmuş gibiydi. Bir akşam eski defterlerimi karıştırırken lise yıllarında yazdığım bir notla karşılaştım. Biyoloji dersinden kalmış…
Yorum Bırak